Szczyty w Karkonoszach, które warto zdobyć

Karkonosze to najwyższe pasmo Sudetów, a ich najważniejsze szczyty i kulminacje oferują bardzo różne typy tras - od popularnej Śnieżki, przez Szrenicę i Kopę, po spokojniejszy Skalny Stół oraz widokowe odcinki w rejonie Wielkiego Szyszaka, Śnieżnych Kotłów, Śląskich Kamieni i Czeskich Kamieni. Najlepszą bazą wypadową na wschodnią część pasma jest Karpacz, natomiast do tras w zachodnich Karkonoszach dobrze sprawdza się Szklarska Poręba. Przy planowaniu wycieczki trzeba uwzględnić pogodę, przewyższenia, czas przejścia, komunikaty KPN i to, że nie każdy wysoki szczyt jest dostępny dla turystów.

Karkonosze to najwyższe pasmo Sudetów, a ich szczyty są znacznie bardziej zróżnicowane, niż może sugerować sama wysokość. Znajdziemy tu zarówno popularną Śnieżkę, łatwiej dostępną Szrenicę, spokojniejszy Skalny Stół, jak i wysokie kulminacje głównego grzbietu Karkonoszy, obok których prowadzą dłuższe trasy dla bardziej doświadczonych turystów.

Nie każdy interesujący cel musi oznaczać wejście dokładnie na wierzchołek. W Karkonoszach część najwyższych partii objęta jest ochroną, a znakowany szlak prowadzi czasem poniżej kulminacji. Dobrym przykładem jest Wielki Szyszak, którego szczyt nie jest udostępniony turystom. Mimo to trasa biegnąca jego zboczem należy do najbardziej widokowych w całym paśmie.

W tym przewodniku przedstawiamy najważniejsze szczyty Karkonoszy, proponujemy trasy z Karpacza i Szklarskiej Poręby oraz podpowiadamy, jak zaplanować górską wędrówkę odpowiednio do kondycji, pogody i długości pobytu.

Szczyty Karkonoszy - co wyróżnia to pasmo?

Karkonosze tworzą rozległy masyw ciągnący się od Przełęczy Szklarskiej na zachodzie w kierunku Przełęczy Kowarskiej i Przełęczy Lubawskiej na wschodzie. W jego obrębie wyróżnia się między innymi Śląski Grzbiet, Czarny Grzbiet i Kowarski Grzbiet. Przez znaczną część pasma przebiega granica polsko-czeska, dlatego podczas jednej wędrówki można poruszać się po polskiej i czeskiej stronie gór.

Najwyższe partie Karkonoszy mają charakter otwartych, rozległych wierzchowin. Krajobraz urozmaicają kotły polodowcowe, strome zbocza, granitowe skałki i górskie stawy. Na trasach można zobaczyć między innymi Śnieżne Kotły, Kocioł Wielkiego Stawu, Kocioł Małego Stawu, Pielgrzymy i Słonecznik. To właśnie połączenie wysokich szczytów z tak różnorodną rzeźbą terenu sprawia, że karkonoskie wędrówki nie sprowadzają się wyłącznie do zdobywania kolejnych wysokości.

Warto też pamiętać, że odległość zapisana na mapie nie mówi wszystkiego o trudności trasy. Na głównym grzbiecie duże znaczenie mają wiatr, widoczność, oblodzenie i szybko zmieniająca się pogoda. Nawet pozornie krótki szlak położony powyżej 1000 m n.p.m. może wymagać więcej czasu, niż zakładaliśmy.

Śnieżka - najwyższy szczyt Karkonoszy

Śnieżka wznosi się na wysokość 1603 m n.p.m. i jest nie tylko najwyższym szczytem Karkonoszy, ale również całych Sudetów. Charakterystyczna sylwetka góry jest widoczna z wielu miejsc Kotliny Jeleniogórskiej. Sam wierzchołek znajduje się na granicy Polski i Czech, a przy dobrej pogodzie rozciąga się z niego szeroka panorama obu stron pasma.

Wejście na Śnieżkę jest jednym z najpopularniejszych celów turystycznych w regionie. Nie oznacza to jednak, że trasę można lekceważyć. Ostatni odcinek jest odsłonięty, a silny wiatr, mgła i nagły spadek temperatury mogą wystąpić także latem. Na wycieczkę najlepiej wyruszyć wcześnie, przed największym ruchem na szlaku.

Klasyczna trasa z Karpacza przez Kopę

Jedna z najczęściej wybieranych tras rozpoczyna się w Karpaczu w pobliżu dolnej stacji kolei na Kopę. Czarny szlak prowadzi przez Biały Jar, zbocza Kopy i dalej w kierunku schroniska Dom Śląski. Następnie wędrówka wiedzie na Śnieżkę jednym z udostępnionych wariantów wejścia.

Odcinek od wejścia do Karkonoskiego Parku Narodowego do wierzchołka ma około 6,7 km w jedną stronę i wymaga pokonania mniej więcej 800 m różnicy wysokości. Samo podejście zajmuje przeciętnie około 3-3,5 godziny, do czego należy doliczyć przerwy oraz czas powrotu.

Trasę można skrócić, korzystając z kolei na Kopę. Od górnej stacji pozostaje przejście w stronę Równi pod Śnieżką i Domu Śląskiego, a następnie podejście na szczyt. Wyciąg ułatwia zdobycie wysokości, ale nie zmienia warunków panujących w najwyższych partiach. Przed wyjściem trzeba sprawdzić pogodę, aktualną dostępność szlaków i godziny działania kolei.

Widokowa trasa przez Samotnię

Ciekawszym krajobrazowo wariantem jest wyjście z okolic Świątyni Wang i przejście przez Polanę, Kocioł Małego Stawu oraz Schronisko Samotnia. Dalej szlak prowadzi w stronę Strzechy Akademickiej, Równi pod Śnieżką i Domu Śląskiego.

Ta trasa pozwala zobaczyć jedne z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w Karkonoszach. Schronisko Samotnia leży nad brzegiem Małego Stawu, u podnóża stromych ścian polodowcowego kotła. Położona wyżej Strzecha Akademicka jest dobrym miejscem na przerwę przed dalszym podejściem.

Wariant przez Samotnię jest dłuższy niż wejście od strony Kopy, ale lepiej pokazuje różnorodność karkonoskiego krajobrazu. Można nim wejść na Śnieżkę, a na powrót wybrać inną drogę i utworzyć całodzienną pętlę. Dokładny przebieg należy dopasować do aktualnych komunikatów KPN, ponieważ część odcinków bywa zamykana zimą.

Powrót przez Kocioł Łomniczki

Przy dobrych warunkach wariantem zejścia może być czerwony szlak prowadzący od Domu Śląskiego przez Kocioł Łomniczki w stronę Karpacza. Jest to malowniczy, ale miejscami stromy odcinek. Ze względu na zagrożenie lawinowe pozostaje zamykany w sezonie zimowym i nie należy planować go bez wcześniejszego sprawdzenia komunikatów parku.

Szrenica - klasyczny cel ze Szklarskiej Poręby

Szrenica ma 1362 m n.p.m. i jest jednym z najpopularniejszych szczytów w zachodnich Karkonoszach. Wyrasta wyraźnie ponad Szklarską Porębą, a jej położenie przy głównym grzbiecie zapewnia rozległe widoki na Karkonosze, Góry Izerskie i Kotlinę Jeleniogórską.

Na wierzchołku znajduje się Schronisko Szrenica. W pobliżu można również zobaczyć charakterystyczne formacje skalne, między innymi Końskie Łby, Trzy Świnki i Twarożnik. Dzięki temu Szrenica jest dobrym wyborem na pierwszą poważniejszą wędrówkę w wyższe partie pasma.

Czerwony szlak przez Wodospad Kamieńczyka

Najbardziej znana trasa ze Szklarskiej Poręby prowadzi czerwonym szlakiem przez Wodospad Kamieńczyka i Halę Szrenicką. Po drodze można zatrzymać się przy wodospadzie oraz w Schronisku PTTK na Hali Szrenickiej. Dalej szlak wychodzi ponad górną granicę lasu i prowadzi w kierunku Szrenicy.

Wędrówkę można rozbudować o przejście przez Graniczną Łąkę i Trzy Świnki do Mokrej Przełęczy, a następnie zejść zielonym szlakiem do Schroniska pod Łabskim Szczytem. Powrót żółtym szlakiem do Szklarskiej Poręby tworzy pętlę o długości około 14 km. To jedna z najciekawszych tras pozwalających połączyć szczyt, wodospad, schroniska i widokowy fragment głównego grzbietu.

Jeśli celem jest krótszy spacer w najwyższych partiach, można skorzystać z kolei krzesełkowej. Nadal trzeba jednak uwzględnić pogodę i godziny jej działania. Wjazd nie gwarantuje również łatwego powrotu, jeśli kolej zostanie czasowo zatrzymana z powodu wiatru.

Skalny Stół - spokojniejszy szczyt po wschodniej stronie Karkonoszy

Skalny Stół ma 1281 m n.p.m. i jest najwyższym szczytem Kowarskiego Grzbietu. Nie cieszy się taką popularnością jak Śnieżka czy Szrenica, dlatego może być dobrym wyborem dla osób szukających spokojniejszej trasy z pięknymi widokami.

Polecana przez Karkonoski Park Narodowy pętla rozpoczyna się przy Kruczych Skałach w Karpaczu. Czarny szlak prowadzi do Szerokiego Mostu, następnie zielona Tabaczana Ścieżka kieruje do dawnej osady Budniki. Stamtąd żółtym szlakiem wchodzi się na Skalny Stół.

Powrót można zaplanować niebieskim szlakiem do Sowiej Przełęczy, a następnie czarnym przez Sowią Dolinę. Cała trasa liczy około 11 km. Jest krótsza od wielu wycieczek na głównym grzbiecie Karkonoszy, ale obejmuje dłuższe podejście i wymaga odpowiedniego obuwia.

Skalny Stół warto zdobyć szczególnie wtedy, gdy popularne szlaki w rejonie Śnieżki są zatłoczone. Trasa pokazuje spokojniejszą część pasma i pozwala spojrzeć na Śnieżkę z innej perspektywy.

Wielki Szyszak - wysoki szczyt, na który nie prowadzi szlak

Wielki Szyszak ma 1509 m n.p.m. i jest najwyższą kulminacją zachodniej części Śląskiego Grzbietu. Mimo znacznej wysokości nie należy traktować go jak klasycznego szczytu do zdobycia. Wierzchołek nie jest udostępniony turystom, a znakowane trasy prowadzą jego zboczami.

Nie wolno schodzić ze szlaku i podchodzić na szczyt przez rumowisko skalne. Ograniczenie chroni cenną karkonoską tundrę, a poruszanie się po luźnych blokach skalnych może być niebezpieczne. Wielki Szyszak najlepiej oglądać podczas przejścia czerwonym szlakiem głównego grzbietu albo z okolic Śnieżnych Kotłów.

Trasa przez Śnieżne Kotły

Wycieczkę można rozpocząć w Szklarskiej Porębie i wejść żółtym szlakiem do Schroniska pod Łabskim Szczytem. Dalej trasa prowadzi w stronę stacji przekaźnikowej nad Śnieżnymi Kotłami. Z grzbietu można zobaczyć Wielki i Mały Śnieżny Kocioł, a przy dobrej widoczności również rozległą panoramę Kotliny Jeleniogórskiej.

Następnie czerwony szlak biegnie w kierunku Wielkiego Szyszaka i Rozdroża pod Wielkim Szyszakiem. Nie wchodzi na sam wierzchołek, ale pozwala zobaczyć jego charakterystyczne skalne zbocza. Powrót można poprowadzić zielonym szlakiem do Schroniska pod Łabskim Szczytem i dalej zejść do Szklarskiej Poręby.

Jest to długa, miejscami wymagająca i w dużej części odsłonięta wędrówka. Najlepiej przeznaczyć na nią cały dzień, a dokładny wariant sprawdzić na aktualnej mapie turystycznej.

Śląskie Kamienie i Czeskie Kamienie - wędrówka głównym grzbietem

Śląskie Kamienie i Czeskie Kamienie to grupy granitowych skał położone na polsko-czeskim grzbiecie. Choć nie są tak wyraźnymi szczytami jak Śnieżka, stanowią charakterystyczne kulminacje oraz jedne z najciekawszych punktów dłuższych tras grzbietowych.

Przejście przez te miejsca można połączyć z wędrówką od Przełęczy Karkonoskiej w stronę Śnieżnych Kotłów albo zaplanować jako fragment wieloetapowej wycieczki czerwonym szlakiem. Trasa jest widokowa, ale na długich odcinkach nie daje osłony przed wiatrem i słońcem.

To propozycja przede wszystkim dla osób, które mają już za sobą krótsze szlaki w Karkonoszach. Trzeba uwzględnić nie tylko drogę do celu, ale również bezpieczne zejście do Karpacza, Przesieki, Jagniątkowa albo Szklarskiej Poręby.

Kopa - szczyt i punkt wyjścia w stronę Śnieżki

Kopa wznosi się na wysokość 1377 m n.p.m. i jest kulminacją północno-wschodniej części Równi pod Śnieżką. Dla wielu turystów stanowi przede wszystkim punkt pośredni na trasie prowadzącej na najwyższy szczyt Karkonoszy.

Na Kopę można wejść z Karpacza albo skorzystać z kolei. Z górnej stacji prowadzi stosunkowo łagodna droga w kierunku Domu Śląskiego. Można na niej zobaczyć otwarte partie Karkonoszy i charakterystyczną sylwetkę Śnieżki, nawet jeśli nie planujemy wejścia na sam wierzchołek.

Taki wariant może być odpowiedni dla rodzin z dziećmi i osób, które chcą po raz pierwszy zobaczyć wysokie Karkonosze. Decyzję o dalszym wejściu na Śnieżkę należy jednak podjąć na podstawie pogody, kondycji całej grupy oraz ilości czasu pozostałego do zmroku.

Pielgrzymy i Słonecznik - cele na trasie, choć nie są klasycznymi szczytami

Planując najciekawsze szlaki w Karkonoszach, nie warto ograniczać się wyłącznie do nazw szczytów. Pielgrzymy i Słonecznik to znane formacje skalne położone powyżej Karpacza. Można je połączyć z trasą prowadzącą przez Polanę oraz dalszym przejściem w stronę głównego grzbietu Karkonoszy.

Pielgrzymy tworzą okazałe grupy granitowych skał, natomiast Słonecznik jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów widokowych w tej części pasma. Z jego okolic można spojrzeć w stronę Karpacza, Kotliny Jeleniogórskiej oraz Kotłów Wielkiego i Małego Stawu.

Wycieczka do tych miejsc jest dobrym wyborem dla osób, które chcą zobaczyć wysokie partie gór bez konieczności wchodzenia na Śnieżkę. Trasę można zakończyć zejściem do Karpacza albo przedłużyć grzbietem Karkonoszy, jeśli warunki i kondycja na to pozwalają.

Jak wybrać szczyt odpowiedni do swoich możliwości?

Najwyższy cel nie zawsze oznacza najlepszą wycieczkę. Przy wyborze trasy trzeba uwzględnić kondycję, doświadczenie, pogodę, porę roku i skład grupy. Inny szlak sprawdzi się podczas pierwszego rodzinnego wyjścia, a inny w czasie całodniowej wędrówki grzbietowej.

• Na pierwszą wycieczkę w wyższe partie - warto rozważyć Szrenicę, szczególnie z możliwością skrócenia trasy koleją.
• Na klasyczną całodniową wędrówkę - dobrym wyborem będzie Śnieżka z Karpacza przez Samotnię i Strzechę Akademicką.
• Na spokojniejszy szlak - warto wybrać Skalny Stół i Sowią Dolinę.
• Dla miłośników panoram i tras grzbietowych - odpowiednie będą Śnieżne Kotły oraz okolice Wielkiego Szyszaka.
• Dla rodzin z dziećmi - można zaplanować krótszą trasę od górnej stacji kolei na Kopę lub Szrenicę, bez zakładania, że grupa musi wejść na kolejny szczyt.

W przypadku dzieci większe znaczenie od wieku ma przyzwyczajenie do chodzenia po górach. Trzeba pozostawić zapas czasu, regularnie robić przerwy i mieć przygotowany wariant skrócenia trasy.

Co zobaczyć poza szczytami?

Karkonosze oferują znacznie więcej niż najwyższe wierzchołki. Podczas pobytu warto zaplanować również trasy prowadzące do wodospadów, schronisk i formacji skalnych. W rejonie Szklarskiej Poręby popularnymi celami są Wodospad Kamieńczyka, Wodospad Szklarki i Schronisko pod Łabskim Szczytem.

W okolicach Karpacza warto zobaczyć Świątynię Wang, Schronisko Samotnia, Kocioł Małego Stawu, Pielgrzymy i Słonecznik. Ciekawym pomysłem jest także oficjalna trasa KPN wokół Kotłów Wielkiego i Małego Stawu, licząca około 15 km.

Na spokojniejszy dzień można wybrać niżej położony Wodospad Podgórnej albo jeden z punktów widokowych w okolicach Jeleniej Góry. Takie wycieczki pozwalają odpocząć pomiędzy dłuższymi wejściami na karkonoskie szczyty.

Jak zaplanować bezpieczną wędrówkę w Karkonoszach?

Pogoda na grzbiecie może znacząco różnić się od tej w Karpaczu lub Szklarskiej Porębie. Przed wyjściem trzeba sprawdzić prognozę dla najwyższych partii, aktualny komunikat turystyczny Karkonoskiego Parku Narodowego oraz ewentualne zamknięcia szlaków.

Na terenie parku można poruszać się wyłącznie po udostępnionych trasach. Część odcinków jest zamykana zimą ze względu na zagrożenie lawinowe, a inne mogą być okresowo wyłączane w celu ochrony przyrody. Dotyczy to między innymi niektórych dróg w rejonie Białego Jaru, Kotła Łomniczki, Śnieżnych Kotłów i najwyższych partii pasma.

Przed wyjściem warto:

• sprawdzić długość trasy, przewyższenie i przewidywany czas przejścia,
• przygotować mapę dostępną również bez połączenia z internetem,
• zabrać wodę, prowiant i dodatkową warstwę odzieży,
• założyć buty odpowiednie do kamienistego i miejscami mokrego podłoża,
• sprawdzić godziny działania schronisk i kolei,
• wyruszyć odpowiednio wcześnie, pozostawiając zapas czasu na zejście,
• nie opierać planu wyłącznie na możliwości powrotu wyciągiem.

Na terenie KPN szlaki są dostępne od świtu do zmierzchu. Jeżeli trasa prowadzi przez czeskie Karkonosze, trzeba dodatkowo sprawdzić zasady obowiązujące po czeskiej stronie oraz przebieg szlaków na aktualnej mapie.

Karpacz czy Szklarska Poręba - gdzie wybrać bazę noclegową?

Karpacz będzie wygodną bazą dla osób planujących wejście na Śnieżkę, Kopę lub Skalny Stół. Z miejscowości łatwo rozpocząć również wycieczki przez Świątynię Wang, Samotnię, Strzechę Akademicką, Pielgrzymy i Słonecznik.

Szklarska Poręba sprawdzi się przy trasach na Szrenicę, Halę Szrenicką, Śnieżne Kotły i w okolice Wielkiego Szyszaka. Jest również dobrym punktem wypadowym do Wodospadu Kamieńczyka, Wodospadu Szklarki oraz Schroniska pod Łabskim Szczytem.

Jeżeli pobyt ma trwać kilka dni, warto podzielić go na dłuższe wyjścia i spokojniejsze dni przeznaczone na regenerację. Jednego dnia można zdobyć wybrany szczyt, a kolejnego odwiedzić wodospad, schronisko albo niżej położony punkt widokowy.

Apartamenty 5D w Karpaczu i Szklarskiej Porębie mogą stanowić wygodną bazę do poznawania różnych części Karkonoszy. Przed rezerwacją warto sprawdzić położenie konkretnego apartamentu względem początku planowanych szlaków oraz dostępność miejsca parkingowego. Dzięki temu łatwiej ograniczyć codzienne dojazdy i rozpocząć wędrówkę odpowiednio wcześnie.

FAQ - szczyty i szlaki w Karkonoszach

Jaki jest najwyższy szczyt Karkonoszy?

Najwyższym szczytem pasma jest Śnieżka, która osiąga 1603 m n.p.m. Jest jednocześnie najwyższym szczytem całych Sudetów oraz Czech.

Które szczyty Karkonoszy warto zdobyć na początku?

Na pierwszą wędrówkę warto rozważyć Szrenicę albo Skalny Stół. Szrenica daje możliwość skrócenia trasy koleją, natomiast Skalny Stół jest spokojniejszym celem położonym z dala od najbardziej zatłoczonych szlaków.

Czy można wejść na Wielki Szyszak?

Nie należy schodzić z oznakowanego szlaku na wierzchołek Wielkiego Szyszaka. Szczyt nie jest udostępniony turystom. Można natomiast przejść znakowaną trasą biegnącą jego zboczem i oglądać górę z okolic Śnieżnych Kotłów.

Jaka jest najciekawsza trasa na Śnieżkę?

Jednym z najbardziej widokowych wariantów jest trasa z Karpacza przez Świątynię Wang, Polanę, Schronisko Samotnia, Strzechę Akademicką, Równię pod Śnieżką i Dom Śląski. Jest dłuższa od wejścia przez Kopę, ale pozwala zobaczyć Kocioł Małego Stawu i kilka charakterystycznych miejsc Karkonoszy.

Czy Szrenica jest odpowiednia dla rodzin z dziećmi?

Szrenica może być dobrym celem dla rodzin, szczególnie jeśli część trasy zostanie pokonana koleją. Decyzję należy dopasować do doświadczenia dzieci, pogody oraz godzin działania wyciągu. Wysokie partie góry pozostają odsłonięte i mogą być chłodne oraz wietrzne.

Kiedy najlepiej wędrować po Karkonoszach?

Najłatwiejsze warunki zazwyczaj występują od późnej wiosny do wczesnej jesieni, ale również wtedy trzeba liczyć się z burzami, mgłą i silnym wiatrem. Zimą szlaki wymagają odpowiedniego wyposażenia i doświadczenia, a część tras jest okresowo zamykana.